Elizabeta dhe Dy Fëmijët e Saj…
Më 13 dhjetor 2024, në valët e Radios Projekt 21, u transmetua emisioni historia ime…
Elizabeta, një nënë 28-vjeçare e dy fëmijëve – një djali 11-vjeçar dhe një vajze 5-vjeçare – ndau historinë e saj të mbushur me vuajtje dhe sfida të pashoqe. Historia e saj është një pasqyrë e jetës së një gruaje të guximshme që ka luftuar me çdo fuqi për të mbrojtur dhe mbajtur në jetë fëmijët e saj, duke përballuar një realitet të ashpër, dhunë të vazhdueshme dhe mungesë mbështetjeje.
Fëmijëria e Humbur
Elizabeta u rrit në një familje të varfër, ku kushtet ekonomike ishin pothuajse çnjerëzore. Që në moshën 7-vjeçare, jeta e saj ndryshoi përgjithmonë, kur iu desh të merrte rolin e një nëne për dy motrat e saj më të vogla. Ndërsa prindërit punonin gjatë gjithë ditës në gropat e gëlqeres për një rrogë minimale, Elizabeta përpiqej të mbante shtëpinë në këmbë, duke gatuar, duke pastruar dhe duke larë me dorë rrobat e ndotura të prindërve.
Kjo periudhë e vështirë u përkeqësua më tej kur babai i saj nisi të ushtronte dhunë fizike dhe psikologjike ndaj nënës. Arsyeja? Fakti që ajo kishte lindur vetëm vajza dhe jo djalë, duke e bërë babanë të ndihej i “paaftë” dhe pa përkrahje. Kjo dhunë e përditshme, që ndodhte shpesh para syve të Elizabetës, e bëri atë të humbte pafajësinë dhe lumturinë që i përkiste fëmijërisë.
Megjithatë, pavarësisht kushteve të vështira dhe presioneve familjare, Elizabeta arriti ta mbaronte shkollën 9-vjeçare me rezultate të shkëlqyera. Ajo ëndërronte të ndiqte studimet për gjuhë-letërsi ose aktrim, por babai i saj e ndaloi ashpër. Kur ajo insistoi, ai e dhunoi aq rëndë sa përfundoi në spital. Megjithatë, Elizabeta e vazhdoi gjimnazin për dy vite, deri kur presioni i babait e detyroi ta linte shkollën përgjithmonë.
Një Martesë e Detyruar dhe Fillimi i Dhimbjes
Në moshën 17-vjeçare, jeta e Elizabetës ndryshoi përsëri kur babai e detyroi të martohej me një djalë nga jugu, të cilin ajo e njihte vetëm prej dy muajsh. E pa përgatitur për këtë hap të madh, ajo u zhvendos në shtëpinë e burrit, ku dhuna dhe mosrespekti filluan menjëherë. Pas një viti martesë, ajo mbeti shtatzënë dhe u përball me një shtatzëni të vështirë, e shoqëruar me dhunë sistematike nga bashkëshorti. Në muajin e gjashtë të shtatzënisë, ajo përfundoi në spital me rrezik për abort, por, falë përkujdesjes së mjekëve, arriti të lindte një djalë të shëndetshëm.
Lindja e djalit ishte një moment gëzimi i papërshkrueshëm për Elizabetën. Si nënë e re, ajo mendonte se ndoshta ky moment do të ndryshonte gjithçka dhe do të sillte paqe në familjen e saj. Por fati kishte tjetër plan për të.
Sëmundja e Djalit: Lufta Për Jetë
Disa ditë pas ditëlindjes së parë të djalit, ai pësoi të fikët të papritur. Elizabeta, e frikësuar dhe e pasigurt, e çoi me urgjencë në spital. Pas pesë javësh ekzaminime intensive, mjekët dhanë një diagnozë që e tronditi deri në thelb: leuçemi akute, një formë agresive e kancerit të gjakut. Ky ishte fillimi i një tjetër kapitulli të dhimbshëm në jetën e Elizabetës.
Për dy vite të gjata, ajo qëndroi në pediatrinë e QSUT-së në Tiranë, duke përballuar kemioterapi, transfuzione gjaku dhe procedura të pafundme mjekësore për të shpëtuar jetën e djalit. Shihte fëmijën e saj të dobësohej nga trajtimet e rënda, duke humbur flokët dhe energjinë, por ajo kurrë nuk u dorëzua. Çdo natë e kalonte pranë shtratit të tij, duke i lexuar përralla ose duke i mbajtur dorën gjatë krizave të dhimbjes.
Në këtë periudhë të vështirë, bashkëshorti i saj ishte pothuajse inekzistent. Ai vizitonte rrallë dhe nuk ofronte asnjë mbështetje morale apo financiare. Nëna e Elizabetës ishte e vetmja që, ndonëse në kushte të dobëta shëndetësore, përpiqej të qëndronte pranë saj.
Pas dy viteve të lodhshme, mjekët deklaruan se gjendja e djalit ishte stabilizuar dhe Elizabeta mund të kthehej në shtëpi. Por ky kapitull nuk përfundoi me kaq, pasi djali ka ende nevojë për ndjekje të rregullt mjekësore dhe kujdes të veçantë për të mbajtur sistemin imunitar të fortë.
Lindja e Vajzës dhe Përshkallëzimi i Dhunës
Pas kthimit në shtëpi, Elizabeta zbuloi se ishte shtatzënë për herë të dytë. Kjo shtatzëni, ndonëse solli në jetë një vajzë të shëndetshme, u përball me të njëjtat sfida dhe dhunë nga bashkëshorti. Vajza, e cila sot është 5 vjeçe, është burim ngushëllimi për Elizabetën, por dhuna e bashkëshortit nuk u ndal as para syve të fëmijëve.
Emigrimi në Itali dhe Arratisja për Jetën
Në përpjekje për të shpëtuar, Elizabeta emigroi në Itali me fëmijët dhe bashkëshortin. Por edhe atje dhuna vazhdoi, duke u përshkallëzuar deri në denoncim. Për dy vite, ajo dhe fëmijët jetuan në një qendër strehimi për gra të dhunuara, ndërsa bashkëshorti i saj iu nënshtrua një terapie psikologjike. Kur ai premtoi ndryshim, Elizabeta vendosi t’i jepte edhe një mundësi, por gjithçka ishte e kotë. Dhuna vazhdoi, dhe para 15 ditësh, ajo mori fëmijët dhe u kthye në Shqipëri.
Aktualisht, Elizabeta dhe fëmijët jetojnë në shtëpinë e prindërve në Fushë-Krujë. Pa asnjë të ardhur, me një djalë që kërkon kujdes mjekësor dhe një vajzë të vogël që ka nevojë për gjithçka, ajo është në një gjendje të dëshpëruar.
Apeli për Ndihmë
Elizabeta ka hapur një llogari bankare, ku kushdo mund të kontribuojë për ta ndihmuar atë dhe fëmijët e saj të kalojnë këtë periudhë të vështirë…
Gjithashtu, ndihmat në formë ushqimesh, veshjesh ose pajisjesh të tjera mund të dërgohen drejtpërdrejt në Fushë-Krujë…
Për më shumë informacion…
Mund të kontaktoni mua si moderatori i emisionit..
Ose stafin e radios Projekt 21…
Në këtë prag festash, le t’i japim një rreze shprese kësaj nëne të guximshme dhe fëmijëve të saj.
Çdo ndihmë, sado e vogël, do të thotë shumë për ta.
Së bashku, mund të bëjmë një ndryshim!…
Burimi/Facebook
Leave a Reply