Na erdhi Pranvera,
çelën trëndafilat.
Mbi degët e tyre,
këndojnë bilbilat.
Çupat lozonjare,
trëndafila n’ dorë.
Këngën e bilbilit,
ç’e paskan në gojë.
I sheh djemuria,
i shpofit me fjalë.
Njëra fiu si flutur,
Tjetra cëk si ngjalë.
Edhe Dielli zjarrtë,
s’do të perëndojë.
S’duron gjer nesër,
prapë do t’i dëgjojë!
Pastaj foli Hëna:
-Natin i shof unë.
t’i o mik i dashur,
futi një sy gjumë.
B.Xh.D.Dushar. Korçë.
Burimi/Facebook
Leave a Reply